Nieuwe bookmakers in Nederland: vergunning en Cruks

Ik ben wantrouwig van aard, en bij nieuwe bookmakers in Nederland word ik dat alleen maar meer. Een fris logo zegt me weinig. Een grote welkomstbonus zegt me nog minder. Ik wil weten of een aanbieder een vergunning heeft van de Kansspelautoriteit, of hij het Cruks-register echt raadpleegt en of hij me helpt grenzen te stellen voordat het misgaat, want juist over die punten praat een glimmende homepage het liefst heen.

Dit stuk is geen recensie van één merk. Het is mijn manier van kijken, opgeschreven in gewone zinnen, met de regels die op dit moment echt tellen. Er verandert dit jaar namelijk meer dan de meeste spelers doorhebben.

Sinds de Nederlandse online markt op 1 oktober 2021 openging, mogen alleen partijen met een zogeheten Koa-vergunning online kansspelen aanbieden. Die vergunning valt onder artikel 31a van de Wet op de kansspelen, door iedereen in de branche gewoon de Wet KOA genoemd. Wat daarbuiten wordt aangeboden is illegaal, hoe professioneel het er ook uitziet en hoe vriendelijk de klantenservice ook klinkt.

De vergunningsronde van oktober

Het woord "nieuw" is bij bookmakers verwarrender dan je zou denken. Soms gaat het om een echte nieuwkomer. Soms om een oude bekende met een vers papiertje. Dat komt doordat een vergunning voor kansspelen op afstand hooguit vijf jaar geldig is en niet automatisch wordt verlengd, zodat een aanbieder die wil blijven gewoon opnieuw een aanvraag moet indienen, net als een partij die er voor het eerst bij komt.

Voor de eerste groep vergunningen, die bij de opening van de markt werd uitgegeven, loopt die termijn op 30 september 2026 af. De nieuwe vergunningen gaan in op 1 oktober 2026. In de publieke berichtgeving werd bijvoorbeeld gemeld dat TOTO Online B.V., Kansino en Fair Play Online een nieuwe vergunning van vijf jaar kregen voor de periode 2026 tot 2031, nadat hun eerdere vergunning op 30 september zou verlopen. Ik noem ze niet omdat ik ze beter of slechter vind, maar omdat ze laten zien hoe die wisseling er in de praktijk uitziet.

Hoeveel aanbieders er nu actief zijn? Eén branche-overzicht telde er dit jaar dertig met een vergunning. Dat is geen enorm aantal. Voor een speler is het juist overzichtelijk, al betekent dertig vergunninghouders niet dat je dertig merken ziet, maar daarover verderop meer.

Ook het soort spel is afgebakend. De KSA vergunt alleen wat de wet "risicovolle online kansspelen" noemt, en daaronder vallen casinospellen tegen de aanbieder, casinospellen tegen andere spelers, sportweddenschappen en weddenschappen op paardenrennen en draverijen. De vergunninghouder moet daarnaast gevestigd zijn in de EU of de EER. Een bookmaker die zegt vanuit een eiland ver buiten Europa te opereren en toch op Nederlanders mikt, kan ik dus meteen wegstrepen.

Strengere eisen aan de poort

Hier moet ik iets toegeven. Ik verwachtte vooral papierwerk. Toch viel het me mee, of eigenlijk tegen in de goede zin.

Sinds 1 januari 2026 gelden de Beleidsregels vergunningverlening kansspelen op afstand 2026 als formeel toetsingskader voor aanvragen. Wie nu een vergunning wil, moet een exitplan en een risicoanalyse meesturen. Wie de vergunning eenmaal heeft, moet in een apart document uitleggen hoe hij de Kansspelautoriteit op tijd inlicht over belangrijke wijzigingen in beleid en bedrijfsvoering. Dat exitplan is het punt dat me oprecht prettig verraste. Een aanbieder moet vooraf nadenken over wat er gebeurt als hij stopt, en dat is precies de vraag die ik als speler altijd heb maar nergens beantwoord zie. Daar had ik eerlijk gezegd niet op gerekend!

Maar ik blijf kritisch. Een plan op papier is nog geen plan dat werkt, en ik kan als speler niet inzien wat een bookmaker precies heeft ingeleverd. Het geeft me wel enig vertrouwen dat de toezichthouder ernaar heeft gekeken.

Ook de drempel om binnen te komen is hoger geworden. De leges voor een aanvraag lagen eerder rond de €48.000. Vanaf 1 april 2026 is dat volgens de berichtgeving zo'n €61.300. Voor een grote speler is dat kleingeld, en ik vraag me af of het een cowboy echt tegenhoudt. Toch filtert het waarschijnlijk wel de partijen die alleen even snel geld willen ophalen, en dat neem ik mee.

Cruks en speelgrenzen

Dit is voor mij het belangrijkste deel. Niet de odds. Niet de bonus. Een vergunde aanbieder moet het Cruks-register controleren voordat iemand mag spelen, zodat wie zichzelf heeft uitgesloten ook echt buiten de deur blijft, en hij moet spelers identificeren, risicovol speelgedrag in de gaten houden en ingrijpen als dat nodig is.

Moet je bij een vergunde partij zelf stortings- en speellimieten kunnen instellen. Als ik een nieuwe bookmaker bekijk, let ik er vooral op hoe makkelijk die limieten te vinden zijn. Staan ze netjes bij de registratie, of moet ik drie menu's diep zoeken? De wet zegt dat ze er moeten zijn, maar niet dat ze prettig in gebruik zijn, en dat verschil merk je pas als je er echt mee werkt.

Let ook op de toon. De Nederlandse speeltoon hoort nuchter te zijn, zonder schreeuwerige beloftes over snel rijk worden. Wanneer een site in elke zin "gratis" en "makkelijk winnen" roept, krijg ik er weinig vertrouwen in, vergunning of niet. Een aanbieder die je bij de eerste storting rustig wijst op limieten en op het Cruks-register, gedraagt zich zoals de wet het bedoelt.

Het Cruks-register is trouwens niet alleen iets voor anderen. Wie merkt dat het spelen te veel ruimte inneemt, kan zichzelf laten inschrijven. Elke vergunde aanbieder moet dat dan respecteren, ook een die vorige week nog niet bestond.

Het merk achter het merk

Nu mijn echte bezwaar, en dat is geen klein puntje. De KSA geeft hooguit één vergunning per aanvrager, maar één vergunning mag meerdere merken dekken. Op zich is dat logisch. Voor een speler maakt het de zaak wel troebel.

Wat er in de praktijk gebeurt, is het volgende. Je ziet een nieuwe naam met een ander kleurtje en denkt dat je met een frisse partij te maken hebt, terwijl het in werkelijkheid een extra label kan zijn van een bedrijf dat al jaren meedraait. Dat hoeft niet slecht te zijn, want misschien heeft die partij juist ervaring en een nette staat van dienst. Het probleem is dat je het niet weet zolang je alleen naar de voorkant kijkt. En de voorkant is precies wat marketing voor je heeft ontworpen.

Ik maak me daar om twee redenen druk over. De eerste is dat je ervaringen met merk A misschien eigenlijk over hetzelfde bedrijf gaan als merk B, waardoor je een slechte ervaring niet herkent als je bij de "nieuwe" naam opnieuw begint. De tweede reden is praktischer. Rond 30 september 2026 lopen de eerste vergunningen af, en als een vergunninghouder dan geen nieuwe vergunning heeft, raakt dat al zijn merken tegelijk. Hoe zo'n overgang voor een speler precies verloopt, kan ik niet voor elke aanbieder overzien, en daarom zou ik rond die datum persoonlijk geen grote saldi laten staan bij een merk waarvan ik de eigenaar niet ken.

De oplossing is gelukkig niet moeilijk, alleen een beetje saai. De toezichthouder houdt een openbare lijst bij, de Kansspelwijzer, waarin je kunt nagaan welke partijen een vergunning hebben. Wie een overzicht leest, bijvoorbeeld op een site over nieuwe bookmakers nederland, doet er goed aan elke naam daarna zelf in de Kansspelwijzer op te zoeken en te kijken welk bedrijf erachter zit. Dat kost een paar minuten. Ik doe het elke keer, ook bij namen die ik denk te kennen.

Kan ik het een aanbieder kwalijk nemen dat hij meerdere merken voert? Niet echt, want de regels staan het toe. Ik vind wel dat een bookmaker het op zijn eigen site duidelijk mag vermelden, en dat zie ik lang niet altijd even zichtbaar terug. Hier ligt voor mij het grootste minpunt van de hele "nieuwe bookmaker"-hype.

Betaalmethoden in euro's

Over betalen kan ik korter zijn. Toch zit ook hier een valkuil. Een vergunde Nederlandse aanbieder werkt in euro's, en dan verwacht ik ook betaalmethoden die bij Nederlandse spelers passen.

iDEAL is voor de meeste mensen hier de standaard, en als een nieuwe bookmaker dat niet aanbiedt, vraag ik me af hoe serieus hij de Nederlandse markt neemt. Een creditcard is voor sommigen handig. Zelf vind ik het riskanter, omdat je dan met geld speelt dat je strikt genomen nog niet hebt uitgegeven. Paysafecard werkt anders, want je koopt een tegoed vooraf en meer dan dat bedrag kun je er niet mee storten, wat voor wie strak wil budgetteren best prettig is.

Belangrijker dan de methode vind ik de vraag hoe opnemen werkt. Storten is altijd makkelijk, dat snapt iedereen. Bij uitbetalen zie je pas of een aanbieder het netjes regelt, en dat test ik dan ook altijd met een klein bedrag voordat ik er meer geld op zet. Wie bij de eerste opname al vage voorwaarden tegenkomt, weet genoeg!

Mijn voorlopige oordeel

Ik heb veel bedenkingen, maar het systeem zelf is beter dan ik had verwacht. De vergunning van de KSA is de harde ondergrens, en zonder die vergunning hoef je verder nergens naar te kijken. De nieuwe eisen rond exitplannen en risicoanalyses vind ik een echte stap vooruit, ook al kan ik als speler niet controleren hoe goed die plannen zijn. Het Cruks-register en de verplichte limieten geven je bescherming, mits je ze zelf ook gebruikt.

Mijn grootste zorg blijft het verschil tussen merk en vergunninghouder, zeker nu de eerste vergunningen eind september aflopen en in oktober de nieuwe ingaan. Zoek daarom elke naam op in de Kansspelwijzer. Begin met kleine bedragen, stel meteen je limieten in en wantrouw elke site die harder roept dan nodig. Een nieuwe bookmaker kan prima zijn, alleen moet hij dat eerst laten zien.